Τρίτη 26 Μάρτη το πρωί όλοι στο εφετείο ενάντια στην έφεση που άσκησε ο εργοδότης της VresNet.

logo_vresnetΟι ιστορία της Αριστέας Μ. είναι γνωστή. Απολύθηκε από την εταιρεία VresNet και τον εργοδότη της Ηρακλή Μπάμζα το 2017 κατά τον 7ο μήνα της εγκυμοσύνης της. Η Εργατική Λέσχη Καλλιθέας από την πρώτη στιγμή στήριξε την Αριστέα και την βοήθησε μαζί με το σωματείο της να καταφέρουν την καταδίκη του απαράδεκτου εργοδότη.

Όμως ο εργοδότης που δεν δίστασε να απολύσει μια έγκυο υπάλληλο του, να προβεί σε εκδικητικές απολύσεις εναντίων άλλων τριών υπαλλήλων του, να μηνύσει σωματεία, συλλογικότητες και ΜΜΕ που τόλμησαν να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους προς την Αριστέα, επιμένει να αμφισβητεί την καταδικαστική σε βάρος του απόφαση ασκώντας έφεση. Προφανώς θεωρεί πως είναι η κατάλληλη στιγμή, γιατί το μένος εναντίον του έχει καταλαγιάσει και πως η στήριξη μας προς την Αριστέα έχει ατονίσει, όμως σύντομα θα διαψευστεί.

Καλούμε λοιπόν όλους/όλες να παραβρεθούν την Τρίτη 26 Μαρτίου το πρωί στο εφετείο για να στηρίξουμε την Αριστέα και να πιέσουμε με την παρουσία μας το δικαστήριο να την δικαιώσει για μία ακόμα φορά.

Advertisements

ΨΗΦΙΣΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΑ Ν.Α.

solid_mark-759x500Έχουν περάσει πάνω από πέντε χρόνια από την δολοφονία του Παύλου Φύσσα, του αντιφασίστα μουσικού που δολοφονήθηκε από τάγμα εφόδου της Χρυσής Αυγής. Τόσα χρόνια μετά και ακόμα να αποδοθεί δικαιοσύνη, ο δολοφόνος Ρουπακιάς είναι εκτός φυλακής, το ίδιο και αυτοί που του έδωσαν τις εντολές, η ηγεσία της εγκληματικής αυτής οργάνωσης. Η Χρυσή Αυγή προκαλεί και συνεχίζει την φασιστική της δράση κάθε μέρα με μοναδικό όπλο τη βία, με οργανωμένες επιδρομές και ξυλοδαρμούς προσπαθεί να τρομοκρατήσει όσους δε της αρέσει το χρώμα του δέρματος τους , η θρησκεία του, η ιδεολογία τους ακόμα και η εξωτερική τους εμφάνιση.

Το αυγό του φιδιού που μεγάλωσε μέσα στην κρίση, εξέθρεψαν τόσα χρόνια το ίδιο το σύστημα και το επίσημο παρακράτος για να το χρησιμοποιήσουν όπως θέλουν. Το ίδιο και οι μεγαλοεπιχειρηματίες, εργολάβοι, εφοπλιστές και γνωστοί καναλάρχες, για να τους έχουν μόνιμα μπράβους στη διάθεσή τους. Έτσι λοιπόν κάνουν τους παλικαράδες κάθε φορά στους ευάλωτους της κοινωνίας, στους Αιγυπτίους ψαράδες στο Πέραμα, στους Πακιστανούς μετανάστες που δουλεύουν στα φανάρια, στους πρόσφυγες που έρχονται από την Μέση Ανατολή από πολέμους και ολοκληρωτικά καθεστώτα, στους κάθε λογής φτωχούς εργάτες που αφήνουν πίσω τις πατρίδες τους για να βρουν μια καλύτερη μοίρα.

Η Εργατική Λέσχη Καλλιθέας έχει σταθεί εδώ και πολύ καιρό απέναντι στο φασισμό, τον ρατσισμό και την ξενοφοβία με ανακοινώσεις, κινητοποιήσεις αλλά κυρίως με έμπρακτη στήριξη σε όσους συνανθρώπους μας έχουν ανάγκη. Χωρίς διακρίσεις, είτε Έλληνες είτε μετανάστες, θα πρέπει να συνεχίσουμε να στεκόμαστε Άνθρωποι στις δύσκολες συνθήκες της κρίσης, της ανεργίας και της κοινωνικής εξαθλίωσης. Παλεύουμε για τα δικαιώματα όλων των εργαζομένων ανεξαρτήτως χρώματος και θρησκείας, ενάντια στο ρατσιστικό δηλητήριο και το φασισμό.

Έχουμε παρακολουθήσει την υπόθεση του Ν.Α. ο οποίος συνελλήφθη και διώκεται με πολλές και βαριές κατηγορίες, για την συμμετοχή του στην αντιφασιστική πορεία της πρώτης επετείου της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα, το φθινόπωρο του 2014. Μιας πορείας που γνωρίζουμε πως είχε την μαζική υποστήριξη πόλλων χιλιάδων κόσμου αλλά που σημαδεύτηκε από την άγρια αστυνομική καταστολή. Γνωρίζουμε ότι πολλά μπλοκ διαδηλωτών χτυπήθηκαν άγρια από τις αστυνομικές δυνάμεις, όταν η πορεία συνέχισε σε δρόμους μικρής κυκλοφορίας. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι έγιναν μαζικές συλλήψεις διαδηλωτών στο σωρό. Συλλήψεις που ακολούθως έγιναν διώξεις και στην
περίπτωση του Ν.Α. πολύ βαριές μάλιστα. Γνωρίζουμε επίσης ότι ο αντιφασίστας Ν.Α. , παρά τις αθωωτικές αυτόπτης μαρτυρίες, την πλήρη έλλειψη καταδικαστικών στοιχείων, καταδικάστηκε πρωτόδικα σε 6 χρόνια φυλάκιση με αναστολή μέχρι το εφετείο το οποίο είναι να γίνει στις 5 Απριλίου 2019. Η εκτίμησή μας είναι ότι οι συλλήψεις και οι διώξεις αυτές, και η καταδίκη του Ν.Α., έγιναν αφενός μεν για να δικαιολογηθεί η άγρια καταστολή της πορείας αφετέρου για να συνεχιστεί αυτή μέσω της δικαστικής εμπλοκής των διωκόμενων και των αλληλέγγυών τους.

Καταγγέλλουμε την άδικη και αστήρικτη δίωξη του Ν.Α. και απαιτούμε την άμεση
απαλλαγή του.
Καλούμε όλους να στηρίξουν την συγκέντρωση αλληλεγγύης στα δικαστήρια Πειραιά στις 5 Απριλίου 2019

Δευτέρα 4 Μαρ. στις 6 μ.μ. αντιφασιστική διαδήλωση στην Πλατεία Ν. Σμύρνης

afisa4marti

Καλούμε λοιπόν όλους και όλες στην αντιφασιστική συγκέντρωση στην Πλατεία Ν. Σμύρνης την Δευτέρα 4 Μάρτη και ώρα 6 μ.μ. για να φράξουμε τον δρόμο στους δολοφόνους της Χρυσής Αυγής.

Σάββατο 2 Μάρτη στις 7μ.μ. εκδήλωση – συζήτηση «Εργατική αντεπίθεση: Πως οργανωνόμαστε στις σύγχρονες γαλέρες»

gal2Μετά από 10 χρόνια καπιταλιστικής κρίσης το κεφάλαιο με τους μηχανισμούς του (ΕΕ -ΔΝΤ) και τις κυβερνήσεις του, δίνει μάχη για να βγει απ’ την δίνη που το ίδιο δημιούργησε.
Δημιουργώντας αντιλαϊκά αντεργατικά μνημόνια με αυταρχισμό κ καταστολή, φαίνεται, έστω αναιμικά και με σύντομη διάρκεια, να παίρνει μια ανάσα αφήνοντας πίσω του σωρούς ερειπίων εργατικών κατακτήσεων πολλών δεκαετιών κ πτώματα εργατών στην κυριολεξία.
Απ’ τη σκοπιά των εργαζομένων, παρά τα μικρά κ ελπιδοφόρα αγωνιστικά βήματα που γίνονται το τελευταίο διάστημα, δεν μπορεί να πει κανείς ότι δημιουργούνται συνθήκες μαζικής αντίδρασης – απάντησης .
Απ’ την κορφή, δηλαδή τα σωματεία, μέχρι την «τελευταία» εργατική συλλογικότητα με δυσκολία ανοίγει ακόμα και η συζήτηση για το ποιος, πως, και πότε θα υπάρξει απάντηση.
Η Εργατική Λέσχη Καλλιθέας και οι εργαζόμενοι-κάτοικοι Ταύρου στην προσπάθεια να συμβάλουμε στην αναγκαία όσο ποτέ συζήτηση, για μαχητική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος ανάμεσα, στην αρχή, στα αγωνιστικά ρεύματα του εργατικού κινήματος. και στη συνέχεια ανάμεσα σε οργανώσεις, σχήματα αλλά και πρωτοπόρους αγωνιστές , διοργανώνουμε εκδήλωση συζήτηση στις 2 Μάρτη στις 7 μ.μ. στο χώρο της Ε.Λ.Κ.
Είναι καλεσμένοι και θα τοποθετηθούν εκπρόσωποι όλων των αγωνιστικών ρευμάτων στο εργατικό κίνημα.

Κυριακή 17 Φεβ. στις 7:30 μ.μ. προβολή της ταινίας «Μαζί ή τίποτα»

maziΤην Κυριακή 17 Φεβ. στις 7:30 μ.μ. η Εργατική Λέσχη Καλλιθέας θα προβάλει την ταινία «Μαζί ή τίποτα» του Φατίχ Ακίν, Γαλλογερμανικής παραγωγής του 2017, με τους Ντάιαν Κρούγκερ, Ντένις Μοσκίτο, Γιοχάνες Κρις, Ούλριχ Τουκούρ. Διάρκεια 106 λεπτά.

Τίποτα δεν σταματά την Κάτια, τη 35χρονη Γερμανίδα που παντρεύεται τον τουρκικής καταγωγής Νούρι, ακόμα και μέσα στη φυλακή. Εκείνος, πρώην έμπορος ουσιών αλλά τώρα αποφασισμένος να αλλάξει τη ζωή του, εκείνη φοιτήτρια ανθρωπολογίας που αψηφά την επικριτική της μητέρα, δεν ανταλλάζουν βέρες αλλά χαράζουν στα δάχτυλά τους τατουάζ – σύμβολα της δικής τους αιώνιας αγάπης και δέσμευσης. Εξι χρόνια μετά τους συναντάμε στη γειτονιά τους στο Kρόιτσμπεργκ – εκείνος δουλεύει στο φορολογικό γραφείο που έχει στήσει για να βοηθά τους Τούρκους μετανάστες, εκείνη φέρνει τον εξάχρονο γιο τους για να περάσει την μέρα με τον μπαμπά του. Μόνο που δε θα είναι μία συνηθισμένη μέρα για την οικογένειά τους. Μία βόμβα εκρήγνυται ακριβώς μπροστά από το γραφείο του Νούρι και η Κάτια χάνει τον σύντροφό της, το παιδί της και τη γη κάτω από τα πόδια της μέσα σε μια στιγμή. Η πραγματική όμως τραγωδία δεν έχει ακόμα ξεκινήσει. Γιατί το ωστικό κύμα που προκαλεί αυτή η έκρηξη έχει να κάνει με πολλά περισσότερα. Ποιος ευθύνεται; Γείτονες, media, φίλοι αλλά και οι ίδιοι οι γονείς τεντώνουν το δάχτυλο στο παρελθόν του Νούρι. Η αστυνομία ψάχνει ενόχους σε γνωστά ρατσιστικά μονοπάτια (ακόμα και το σκίτσο μιας γυναίκας που περιγράφει η Κάτια μεταφράζεται σε «ανατολικοευρωπαία»). Η πραγματικότητα όμως είναι ακόμα πιο ζοφερή: το χτύπημα ήταν εθνικιστικό, οι ένοχοι είναι Γερμανοί, και το νεοναζιστικό φασιστικό ρεύμα που δε δέχεται οποιαδήποτε διαφορετικότητα να συνυπάρχει, ηχηρά παρόν. Θα μπορέσει να επέλθει μία λύση μέσα από το δημοκρατικό δικαστικό σύστημα; Ή η αυτοδικία είναι ο μόνος δρόμος;

Ο Φατίχ Ακίν («Μαζί, Ποτέ», «The Cut», «Crossing the Bridge», «Soul Kitchen») κατασκευάζει ένα θρίλερ εκδίκησης με πολιτικό περίγραμμα και αφυπνιστικό μήνυμα για την εκρηκτική αύξηση εγκλημάτων μίσους που πλήττουν τη Γερμανία τα τελευταία χρόνια. Μία χώρα που έχει περάσει πάνω από μισό αιώνα παλεύοντας ενοχικά με τα φαντάσματα του παρελθόντος, αλλά δεν έχει καταφέρει να ξεριζώσει τις επικίνδυνες εθνικόφρονες κορώνες του κοινωνικού της ιστού. Η διαφορετικότητα δεν έχει γίνει ποτέ πραγματικά αποδεκτή στη Γερμανια και τώρα που όλη η Ευρώπη μοιάζει να γέρνει ανησυχητικά προς την άκρα δεξιά, οι ρατσιστικές εκδηλώσεις έχουν ανασηκώσει κεφάλι, μαζί με το θρασύ τεντωμένο δεξί χέρι τους.

Αυτό όμως που πρώτα ενδιαφέρει τον Ακίν είναι η προσωπική ιστορία. Ο άνθρωπος που βάλλεται στο επίκεντρο αυτού του πολιτικού παραλογισμού. Με κάμερα στον ώμο (θυμίζοντας το «Μαζί, Ποτέ») βουτά με ενέργεια, φρεσκάδα, τρέλα και τρυφερότητα στην πρώτη σεκάνς – στο γάμο στις φυλακές. Δύο εναντίον όλων, ερωτευμένοι, γελαστοί, αν και έγκλειστοι, δέσμιοι σ’ ένα πρόχειρα στημένο πανηγύρι. Για αυτό και τα κοντινά στην οικογένεια που σχηματίστηκε, έξι χρόνια μετά. Το αξιολάτρευτο μυωπικό πιτσιρίκι τους, την οικειότητά τους, τους καθημερινούς διαλόγους. Οταν όλο αυτό ανατινάσσεται, κυριολεκτικά, ο φακός του Ακίν θα μείνει κολλημένος στο πρόσωπο της ηρωίδας του. Οχι μόνο γιατί μέσα από κάθε της σπαραγμό, παίρνει τις σωστές, ανθρώπινες διαστάσεις το αντίκτυπο ενός εγκλήματος μίσους, αλλά ίσως και γιατί θέλει να τονίσει την μοναξιά της. Μια μοναξιά τόσο προσωπική, όσο και πολιτική: μόνη απέναντι σ’ ένα σύστημα που δεν προσφέρει ασφάλεια, ούτε δικαιοσύνη, ούτε τιμωρία, ούτε κάθαρση.

Παρακολουθώντας, στο πρώτο μέρος της ταινίας, την καθημερινότητα μετά την τραγωδία, ο Ακίν θέλει να συλλάβει κάτι πολύ πιο επικίνδυνο από βόμβες: την κανονικοποίηση της ξενοφοβίας κι έτσι τη βουβή συναίνεση απέναντι στο ρατσισμό. Κι αν οι δικαστικές σεκάνς θυμίζουν λίγο περισσότερο τηλεοπτικό μελόδραμα, κι όχι το παρορμητικό σινεμά του, το μήνυμα αυτής ακριβώς της θεσμικής μοναξιάς είναι ξεκάθαρο.

Κάπως έτσι ο Ακίν δικαιολογεί την τελευταία πράξη εκδίκησης. Η ηρωίδα του πρέπει να δικαιώσει το σαμουράι τατουάζ της, ακολουθώντας τους ενόχους στην Ελλάδα (όπου έχουν συνδέσμους με τη Χρυσή Αυγή – μάλιστα ο σκηνοθέτης Γιάννης Οικονομίδης κάνει μία guest, αλλά καίρια εμφάνιση).

Κάπου εκεί η ταινία χάνει τόσο την κινηματογραφική της στιβαρότητα και πρωτοτυπία (εφόσον δηλώνει ιστορία εκδίκησης, μπορούμε να φανταστούμε την κατάληξη), όσο και τον άξονά της στο πολιτικό της δίλημμα. Ενώ το φινάλε θα έπρεπε να δυναμιτίζει τις αισθήσεις, η επιλογή του μοιάζει περισσότερο να γειώνει τις προσδοκίες μας για κάτι θα ξεκινούσε έναν ουσιώδη διάλογο για τη ζοφερή επικαιρότητα μας.

Παρόλα αυτά ο Ακίν καταθέτει ένα σινεμά που έχει βλέμμα, δύναμη, άποψη κι ενέργεια. Και πάνω από όλα μία εξαιρετική πρωταγωνίστρια, άξια βραβείου. Μεγάλη έκπληξη η Νταϊάν Κρούγκερ με μία ερμηνεία που οι μικρές, κλεφτές στιγμές αξίζουν ακόμα περισσότερο από τα μπραβάντο ξεσπάσματα. Την πιστεύεις, τη νιώθεις, την συμπονάς, βρίσκεσαι δίπλα της σε όλη την κάθοδό της στην κόλαση.

Κρίμα που το fade to black τέλος δεν τη δικαιώνει.

Κυριακή 3 Φεβ. στις 7:30 μ.μ. προβολή της ταινίας «Mad City»

madcityΤην Κυριακή 3 Φεβ. στις 7:30 μ.μ. η Εργατική Λέσχη Καλλιθέας θα προβάλει την ταινία «Mad City» του Κώστα Γαβρά, παραγωγής 1997, με πρωταγωνιστές τον Ντάστιν Χόφμαν και τον Τζων Τραβόλτα.

Ο Sam Baily (John Travolta) δουλεύει σαν φύλακας στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας. Ο Max Brackett (Dustin Hoffman) είναι ένας δημοσιογράφος που έχει χάσει την παλιά του δόξα. Οι δρόμοι τους διασταυρώνονται όταν ο Sam απολύεται λόγω οικονομικών περικοπών και αποφασίζει να απαιτήσει την επαναπρόσληψή του. Το λάθος του; Έχει μια οπλισμένη καραμπίνα. Ο Max τυχαίνει να είναι στο Μουσείο και ακούει πυροβολισμούς. Ο Sam έχει πυροβολήσει, χωρίς να το θέλει, τον άλλο φύλακα, ο οποίος μετά από λίγο πεθαίνει. Και για να κάνει τα πράγματα ακόμη χειρότερα, τους κρατάει όλους ομήρους, μαζί και μια ομάδα μαθητών που έκαναν επίσκεψη στο Μουσείο. Ο Max βλέπει την όλη κατάσταση σαν μια ευκαιρία να δώσει νέα πνοή στην καριέρα του και την αρπάζει. Παίρνει άδεια από τον προϊστάμενό του να καλύψει το γεγονός τηλεοπτικά και πλησιάζει τον Sam, συμβουλεύοντάς τον τι να πει στην κάμερα, πώς να αντιμετωπίσει την Αστυνομία και τι να κάνει με τους ομήρους. Ο δημοσιογράφος νομίζει ότι τα ελέγχει όλα και προσπαθεί να τα εκμεταλλευτεί προς όφελός του. Οι ώρες περνούν και το μόνο σίγουρο είναι πως τίποτα δεν είναι υπό έλεγχο.

Κυριακή 27 Ιαν. στις 6:30μμ Συνέλευση

synelefsi