Κυριακή 26/4/15 στις 8 μ.μ. προβολή της ταινίας «Το Αλάτι της Γης [The Salt Of The Earth]»

Salt of the Earth QrUd4Tην Κυριακή 26/4/15 στις 8 μ.μ η Εργατική Λέσχη Καλλιθέας θα προβάλει την ταινία «Το Αλάτι της Γης [The Salt Of The Earth]» του Χέρμπερτ Μπίμπερμαν [Herbert J. Biberman], 1954
με τους Rosaura Revueltas, Will Geer, David Wolfe.

 

“Πώς ν’ αρχίσω την ιστορία μου, που δεν έχει αρχή; […] Οι ρίζες μας πάνε βαθιά σε αυτόν τον τόπο, βαθύτερα από τα πεύκα, βαθύτερα από τις στοές των ορυχείων… Αυτό είναι το χωριό μου. Όταν ήμουν παιδί, ονομαζόταν Σαν Μάρκος. Οι Άγγλοι άλλαξαν το όνομα σε Ζενκ Τάουν [Πόλη του Τσίγκου]. Ζενκ Τάουν, Νέο Μεξικό, ΗΠΑ. Αυτό είναι το σπίτι μας. Το σπίτι δεν είναι δικό μας. Αλλά τα λουλούδια… τα λουλούδια είναι δικά μας. Το όνομά μου είναι Εσπεράνζα. Εσπεράνζα Κιντέρο. Είμαι σύζυγος ενός ανθρακωρύχου…”
Η ταινία αρχίζει με την αφήγηση της γυναίκας ενός ανθρακωρύχου σε μία κοινότητα μεξικανών των ΗΠΑ, από τους οποίους οι μεγάλες εταιρείες άρπαξαν τη γη τους αναγκάζοντάς τους να γίνουν εργάτες στα ορυχεία αυτών των εταιρειών. Οι συνθήκες ζωής αυτού του κομματιού της αμερικάνικης εργατικής τάξης ήταν άθλιες. Ωστόσο, το 1951 αποφάσισαν αν αντιδράσουν. Οργάνωσαν απεργία για να διεκδικήσουν καλύτερους μισθούς και τήρηση κανόνων ασφαλείας για την εξαιρετικά επικίνδυνη δουλειά τους. Η ταινία αποτελεί την κινηματογραφική αφήγηση αυτής της πραγματικής απεργίας. Αφηγείται τις προσπάθειες των απεργών να αντιμετωπίσουν την καταστολή, αλλά αφηγείται επίσης την αφύπνιση των γυναικών των ανθρακωρύχων, οι οποίες καταφέρνουν να ξεπεράσουν την υποτίμηση των ίδιων τους των αντρών, να βγουν μπροστά, να διευρύνουν το πλαίσιο των διεκδικήσεων, να αγωνιστούν δίπλα στους άντρες τους, να αγωνιστούν ακόμα κι όταν οι άντρες τους φαίνονταν να μην μπορούν να συνεχίσουν.
Η ταινία είναι ένας ύμνος στους αγώνες της εργατικής τάξης, χωρίς βερμπαλισμούς στην αφήγηση. Ο Μπίμπερμαν αξιοποιεί τις κινηματογραφικές τεχνικές του Αϊζενστάιν και του Όρσον Ουέλς, μαζί με τις μεθόδους κινηματογραφικής καταγραφής της κοινωνικής πραγματικότητας του Ντε Σίκα, του Βισκόντι και του Ροσελίνι.
Παρ’ όλο που πρόκειται για μια από τις καλύτερες ταινίες του αμερικάνικου κινηματογράφου, το “Αλάτι της γης” μπήκε αμέσως στην μαύρη λίστα της μακαρθικής λογοκρισίας και προβλήθηκε ελάχιστα στην Αμερική, καθώς οι εταιρείες διανομής αρνήθηκαν να τη δεχτούν. Για χρόνια αργότερα, τόσο ο παραγωγός (Paul Jarrico) όσο και ο σκηνοθέτης δεν μπορούσαν αν βρουν δουλειά στο Χόλιγουντ (ο Μπίμπερμαν γύρισε την επόμενη ταινία του δεκαέξι χρόνια αργότερα), ενώ άλλοι βασικοί συντελεστές της ταινίας αναγκάστηκαν να υιοθετήσουν ψευδώνυμα. Η Μεξικανίδα πρωταγωνίστρια Rosaura Revueltas απελάθηκε στο Μεξικό κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων.
Στην “κακή φήμη” της ταινίας συνέβαλε και το γεγονός ότι μεταξύ των χρηματοδοτών της ήταν και η Διεθνής Ένωση Εργατών Ορυχείων και Εργοστασίων Μετάλλου, την οποία το αμερικανικό σύστημα θεωρούσε ανατρεπτική συνδικαλιστική οργάνωση. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι στην ταινία εμφανίζονται μόνο πέντε επαγγελματίες ηθοποιοί.

Advertisements

Tagged: ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: